Op deze pagina is het werkproces van mijn afstudeerwerk van de Breitner Academie te lezen en te zien. Om alleen het beeldende werk te zien: kijk op deze pagina. Zien waar de inspiratie hiervoor vandaan komt? Kijk dan op deze pagina.

Op zoek naar ervaringen 

Het kijken naar of beschouwen van kunst kan naar mijn mening net zo waardevol zijn als het lezen van een goed boek, het lopen door een bos en euforisch worden door de zang van vogels of misschien zelfs het verliefd worden op een ander mens. Het gaat voor mij om nieuwe ervaringen. Ervaringen die er niet zouden zijn geweest als het kunstwerk er niet zou hebben bestaan. Kennis die niet tot stand zou zijn gekomen als ik niet gekeken had naar dat specifieke werk. Meningen die ik niet had gevormd, omdat ik er simpelweg niet bewust van was dat het bestond. 

Nieuwe ervaringen dus. Een andere kijk op een bestaand iets. Verwonderd worden. Ontroerd raken. Boos zijn. Nadenken over het werk, ook nadat je het kunstwerk verlaten hebt. Als kunstkijker ben ik hiernaar op zoek, deze nieuwe ervaringen. Ik word graag uitgedaagd, verander graag mijn bestaande patronen als hiervoor aanleiding is. Als maker wil ik graag een van de vele nieuwe ervaringen voor de kijker creëren.  

Tijdens het maken van beeldend werk ervaar ik hierdoor vaak een bepaalde vorm van twijfel over het nut van mijn werk. Ik wil aan de ene kant graag een ervaring creëren, maar aan de andere kant niet beperkt worden door de doelgroep die ik voor ogen heb. Ik denk vaak groot, terwijl ervaringen net zo goed, of misschien zelfs beter in de kleine dingen kunnen zitten. Daarom heb ik me voor dit project gefocust op mijn eigen perceptie en ervaringen. Observaties van gebeurtenissen, bijbehorende herinneringen, gevoelens en gevormde meningen zijn de bron van mijn werk. 

Procesfoto's 

Afstudeerwerk

21x21cm

Deze serie bestaat uit vierentwintig tekeningen gemaakt met waskrijt en fineliners op papier met het formaat 21cm bij 21cm.

 

De werken uit 21x21cm gaan in op mijn perceptie van onze maatschappij vanuit mijn blik als mens en als kunstenaar. Samen vormen de tekeningen een groter geheel, met verschillende invalshoeken en interpretaties. Omdat ik vind dat kunst voor iedereen toegankelijk moet zijn, heb ik voor deze serie geëxperimenteerd met het gebruik van Instagram als presentatie-medium.  

Organische vormen

Een van de vormen uit mijn serie 21x21 heb ik verder uitgewerkt om te onderzoeken welke kleurencombinaties en vormen werken. De bovenstaande serie is hiervan het resultaat.

2020: De update

Update

In de afgelopen maand heb ik mijn maakproces aangepast. De eerste stap is om zoveel mogelijk tekeningen zonder voorbedacht plan te maken. Op een later moment in de tijd volgt stap twee: het categoriseren van de tekeningen. Ik categoriseer ze op inhoud en uiterlijk. Als ze gecategoriseerd zijn, rangschik ik ze in een zo kloppend mogelijke ordening: dit is te zien in de presentatie van de tussentijdse beoordelingen. Voor documentatie: scroll naar beneden.

Schetsen

Hierboven is een documentatie van schetsen te zien. Het grootste gedeelte van het maakproces houd ik analoog bij.

Tussentijdse presentatie

Verscheidene tekeningen. Gepresenteerd tijdens de tussentijdse presentatie.

Serie A2 (3 van 5)

Verscheidene tekeningen. Gepresenteerd tijdens de tussentijdse presentatie.

Materiaal: papier, marker, wasco, fineliner.

Tussenruimte

Expositie 2020

Expositie Tussenruimte (2020)

Voor de expositie Tussenruimte van studievereniging Baksteen heb ik gespeeld met de perceptie van ruimte. Door een nis roze te verven, leek de nis een aparte ruimte op zichzelf te worden: losstaand van alles om hem heen. Dit effect is iets waar ik niet op rekende, maar het is wel iets waar ik verder mee wil experimenteren. 

 

Installatie

Schetsen

Van Instagram naar installatie

Het effect van het creëren van een nieuwe ruimte is iets wat werkt voor mijn tekeningen. Wel merk ik dat het erg gestructureerd is, waardoor de boodschap van het werk niet overeenkomt met de presentatie. Het voelt nog alsof het een presentatie is in een museum terwijl dit niet de intentie is. Dit gevoel wil ik laten verdwijnen. Hiervoor ga ik twee dingen uitproberen, namelijk 1: Het maken van een installatie met mijn werk en 2: Werken maken op gevonden materiaal, in plaats van nette witte papieren. Op de bovenstaande schetsen is mijn huidige werkproces rondom de installaties te zien. 

 

 Nieuw werk

Oude materialen

Na de tussentijdse beoordeling heb ik zoveel mogelijk materialen bij elkaar gezocht die ik al in bezit had. Ik maak alleen nog werk op materiaal dat ik niet zelf koop. Naast dat ik in mijn dagelijks leven graag zo weinig mogelijk afval genereer, vind ik dat het materiaal past bij mijn werk. Ik maak vooral veel werk dat bij elkaar een boodschap kan overdragen, het is naar mijn idee op een bepaalde manier vluchtig. Het gebruik van bestaand en/of restmateriaal geeft ook een meer vluchtig gevoel aan het werk, meer dan een weloverwogen gekocht 100 grams gebleekt papier bijvoorbeeld. Het gebruiken van materiaal dat snel beschikbaar is stelt me in staat om snel werk te maken op het moment dat ik een idee heb. Hierdoor kan ik veel meer werk maken, zonder van tevoren na te hoeven denken over het materiaal dat ik wil gebruiken.


 

STAY AT HOME 

Expositie

Inmiddels is het duidelijk dat mijn installatie niet in een fysieke tentoonstelling terecht zal komen. Ik heb een aantal mogelijkheden getest (zie onder andere deze pagina) om te kijken of ik mijn werk in een online omgeving wil tonen, maar omdat ik toch graag een installatie wil maken met mijn werk heb ik besloten een stay-at-home expositie te organiseren. Hiervoor zal ik een aantal van mijn vrienden uitnodigen om langs te komen. Op deze manier wordt het een intieme setting, niet alleen door de kleine ruimte maar vooral omdat er niet meer dan twee mensen per keer in de ruimte mogen in verband met de huidige richtlijnen.

De ruimte die ik hiervoor beschikbaar heb, is op dit moment nog vol met meubels en spullen, dus ik heb om een idee te krijgen eerst een schaalmodel gemaakt. Deze is te zien in de onderstaande foto's. 

 

Nu rest alleen nog het inrichten van de installatie. Waar ik eerder het idee had om er een woonkamer-achtige vibe van te maken, heb ik ervoor gekozen om dit toch buiten beschouwing te laten. Niet alleen heeft een woonkamer nu een andere context gekregen door de lockdown, ook hindert een object als een tafel of een bank in het midden van de ruimte de mogelijkheid om de tekeningen goed te kunnen bekijken. De ruimte is niet groot, dus zo'n object neemt waarschijnlijk te veel ruimte in. 

Om verder te besluiten hoe ik mijn werk op wil hangen, heb ik inspiratie gezocht bij verschillende kunstenaars. Ik heb onder andere gekeken hoe David Shrigley zijn werk presenteert. Omdat hij vooral veel tekeningen maakt, was ik benieuwd hoe hij het exposeren aanpakt. Hij heeft onder andere een volledige muur bedekt met tekeningen, maar ook een gigantische ruimte waarin zijn tekeningen ingelijst getoond worden. Dit vind ik beide goed werken voor zijn werk, omdat het altijd een soort statement is. Echter denk ik dat het voor mijn werk niet zal werken op die manier, omdat ik allemaal verschillende formaten en materialen gebruik. 

Een manier van exposeren die ik eerder al een keer tegen kwam was die van Marilyn Sonneveld. Wat ik tof vind aan haar manier van exposeren is dat zij heel effectief de ruimte betrekt bij haar werk, door de vloer en de muur te bedekken in een van haar prints. 

Een kunstenaar die mij werd aangeraden is Jonathan Meese. Zijn werk is vrij chaotisch en expressief en qua presentatie staat het compleet tegenover bijvoorbeeld Marilyn Sonneveld. Wel maakt ook hij optimaal gebruik van de ruimte: dat wil ik ook. Wat ik aan zijn presentatie vind werken is de veelheid en de lagen in zijn werk. Het blijft bij hem niet bij het ophangen van de afzonderlijke werken. Hij werkt ook op de muren eronder en hij hangt ook over het werk allerlei ander werk. Hierdoor ontstaat een imposant ogende verzameling beelden, waarvan je niet in de eerste opslag kan zien waar het over gaat. Dat vind ik voor mijn werk interessant.

Voor het tentoonstellen van mijn werk heb ik voor nu gekozen voor een tussenvorm. In mijn atelier had ik mijn werken door elkaar heen opgehangen en dit vond ik goed werken. Wel vond ik het storen dat de afstanden niet even groot waren en dat sommige werken elkaar overlapten. Deze bevinding hadden ook de verschillende mensen die naar het werk hebben gekeken en volgens hen was er behoefte aan een meer gestructureerde manier van ophangen, maar ook was er behoefte aan een veelheid. Daarom heb ik ervoor gekozen om het werk op te hangen met de salon als inspiratie. Ik wil beide muren vol hangen met mijn werk, maar toch een bepaalde vorm van rust bewaren. Op deze manier hoop ik dat de bezoeker de tijd neemt om naar alle werken individueel te kijken. 

Ik heb ook in photoshop getest of ik met kleurvlakken wil werken. Omdat eerder een gekleurd vlak goed werkte als middel om een nieuwe ruimte te creëren wilde ik kijken of het in deze presentatie ook werkt. Hieronder staat het resultaat. 

 

Nieuw werk

Poging #1

Eindpresentatie!

Naar aanleiding van het idee van de salon heb ik een aantal werken opgehangen. Ik heb hierbij gemerkt dat het inderdaad prettig is dat de hele ruimte zo leeg mogelijk is, op het werk na. Daarnaast vind ik wel dat de werken te ver uit elkaar hangen. Het is nu nog te 'makkelijk' om de individuele werken te bekijken, dus ik ga in mijn volgende test minder tussenruimte tussen de individuele ruimtes laten. Ook ga ik kijken of het nodig is dat alles precies even ver van elkaar afhangt en of het nodig is om alles waterpas te hangen. Vanuit de feedback die ik vroeg kreeg ik mee dat het werk meer een monumentaal gevoel mag krijgen: ik hoop dat ik door een grote veelheid aan werk dit voor elkaar kan krijgen.

Change of plans

Poging #2

Zoals hierboven vermeld, ga ik de installatie anders aanpakken. Nu het werk hangt, heb ik toch het idee dat er iets mist. Ik vind het erg plat en erg net. Dit vind ik niet passen bij het concept van mijn werk. Eerder dacht ik dat het nodig was om de individuele werken te kunnen bekijken, maar nu ik het zo zie denk ik dat het niet hoeft. Ik ga nu kijken of ik meer speels met de ruimte om kan gaan. Hiervoor ga ik experimenteren met overlapping, lagen, onregelmatige tussenruimtes en overgangen naar de vloer en/of het plafond, zoals de presentatie van het werk van Meese.

IRIS SMIT

beeldend kunstenaar / illustrator / kunsteducator

  • Facebook - grijze cirkel
  • Instagram - grijze cirkel
  • LinkedIn - grijze cirkel