Reflectie 2D

Wat ik dit semester gemerkt heb is dat ik het ongelooflijk moeilijk moeilijk vind om mijn tekeningen grappig te maken. Ik vind het sowieso moeilijk om doelbewust grappig te zijn, ik ben meer een persoon om wie wordt gelachen omdat die iets serieus probeert te doen.

Toen ik de opdracht kreeg om een stilleven van een oud paar schoenen grappig te maken, had ik geen idee hoe ik dat moest doen. Schoenen hebben van zichzelf al geen element van grappigheid, zoals de lama's die ik bij eerste opdracht moest tekenen, dus ik wist niet hoe ik moest beginnen. Ik dacht: wat als ik de rollen van de mens en de schoen omdraai? De schoen trapt de mens af. Maar toen ik dat probeerde te tekenen, kwam daar verre van het resultaat uit wat ik had gehoopt. Dus ik besloot schoenen high te maken. Ik wilde dit gaan doen met felle kleuren en door ze een gezicht te geven. Helaas vond ik dat tweede niet werken, waardoor ik alleen maar felgekleurde schoenen over hield. De schoenen zijn achteraf verre van grappig, en ik weet nog steeds niet hoe ik het wel grappig kan maken.

De laatste opdracht onder het thema 'Lol' was niet een opdracht waarin ik alles heb laten zien wat ik kan. Door geschillen in onze groep heb ik het gevoel dat ik niet genoeg heb bij kunnen dragen aan de groep. Ik had een ontwerp gemaakt voor de poster, maar uiteindelijk is mijn taak daarin overgenomen, waardoor ik nauwelijks heb mee gewerkt aan de muurschildering óf de nieuwe poster. Hierdoor voelt deze als niet van mij. Ik heb gemerkt dat ik het lastig vind om te werken aan iets waar ik met iemand de 'middenweg' heb gevonden. Ik ben meer gemotiveerd als ik achter een keuze sta. Uiteindelijk kreeg ik de taak om de campagne-producten te maken en ben ik met armbandjes begonnen. Ik heb voor zowel de armbandjes als voor de wiet-zakjes het ontwerp gemaakt, maar ook hier stond ik niet achter, omdat het idee van de wiet-zakjes al voor me bedacht was. Overall voel ik me niet goed over het project. Wel heb ik later nog een constructief gesprek gehad, wat er voor heeft gezorgd dat ik weet wat ik moet doen bij een volgend groepsproject. Ik weet nu wat ik moet doen om er voor te zorgen dat ik niet meer voor onverwachte taken sta. Ik ben iemand die graag een week van tevoren weet wat er te doen staat, terwijl in onze groep vaak taken een dag van tevoren werden verdeeld. Hiervoor is een tijdsplanning aan het begin van zo'n opdracht een goede oplossing.

De opdrachten van cityscape/landscape lagen mij beter. Ik vind het erg prettig en rustgevend om de natuur en de stad na te tekenen. Ik vind het soms lastig om het perspectief correct toe te passen zonder een kader, maar met een kader is het makkelijker en ziet het er eter uit.

De eindopdracht vond ik een uitdaging. Ik wilde graag meer leren van het tekenen van natuur, maar ook van het tekenen van stedelijke gebieden. Ik heb er toen voor gekozen om een soort urban garden te maken, met als inspiratie de cursus van Technologylab. Ik heb net een nieuw materiaal gekocht en wilde dat uit proberen, dus mijn eindwerk is gemaakt met aquarel.

Uitgelichte berichten
Recente berichten
Archief
Zoeken op tags
Volg ons
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square
  • Google+ Basic Square

IRIS SMIT

beeldend kunstenaar / illustrator / kunsteducator

  • Facebook - grijze cirkel
  • Instagram - grijze cirkel
  • LinkedIn - grijze cirkel