Geëmancipeerd, ik?

In mijn fotografie ben ik na vorige keer vooral doorgegaan op: wat zet ik op social media en wat niet. Toen kwam ik gauw bij het onderwerp 'naakt/semi-naakt' uit. Want weinig mensen zetten zichzelf naakt op bijvoorbeeld Facebook. Ik vraag mezelf dan af: waarom niet? Is dit een privacy-grens waar we niet overheen moeten willen stappen, of is de maatschappij nog niet klaar voor bevrijding van het lichaam? Als ik naar mijn eigen redenen kijk, ben ik vooral bang voor reacties van mensen. Ik heb een foto, die ik hier niet post, maar waarop ik in mijn ondergoed in mijn badkamer sta. Doodgewone situatie, geen gekke dingen. Toch deel ik dit niet, ook niet hier. Waarom niet? Ik denk na over mogelijke impact van de foto op mijn toekomstige werk, op toekomstige kennissen, mijn leerlingen en nog veel meer. Toch vind ik dat het als kunst moet kunnen, maar als je (semi-)naakt op de foto gaat wordt je al gauw gezien als 'slet' of iets in die trant. En hier gaat het om. De maatschappij wordt woest om foto's van halfnaakte vrouwen, maar halfnaakte mannen kunnen wel. Maar: als je naar de kunst (schilderijen vooral) kijkt zijn naakte vrouwen echt enorm goed vertegenwoordigd, want daar mag het wel en is het vrouwelijke model geen slet. Dit verschil vind ik interessant. Ik vind dat die taboe weg moet. Bij mij is die weg, bij mijn klasgenoten ook al, maar nu de rest van de wereld nog. Zoals Ren Hang zei: “... nudity is common, everybody has it,”.

Uitgelichte berichten
Recente berichten
Archief
Zoeken op tags
Volg ons
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square
  • Google+ Basic Square

IRIS SMIT

beeldend kunstenaar / illustrator / kunsteducator

  • Facebook - grijze cirkel
  • Instagram - grijze cirkel
  • LinkedIn - grijze cirkel