Wanneer het vorm krijgt!

Ik heb besloten om mijn werk toch recht-overeind te zetten. Ik heb naar het frame gekeken op beide wijzen en het zag er veel meer indrukwekkend uit wanneer het langste deel de hoogte bepaalde. Het is nu echt een object op zichzelf geworden in de ruimte, daar ben ik erg tevreden mee.

Verder:

Na een lang feedbackgesprek met mijn vader kwam ik op het idee dat het ook kan om slechts één frame te maken, met meerdere knopen erin. Het frame krijgt dan een andere betekenis: dit is het frame voor alles wat ik zie als mijzelf. Al deze knopen zijn de aparte 'werelden' waarin ik functioneer. De knopen kunnen dus ook best buiten het frame komen, omdat niet alle mensen die ik als referentiekader heb zorgen voor een persoon waarin ik mezelf 'mezelf' voel.

Met Helmut en Joachim kwam ik daarom ook tot de conclusie dat dit mijn nieuwe vorm van presenteren zou worden: niet alleen knopen binnen het frame maar ook erbuiten. Op deze manier krijgt het ook een bepaalde lading, een wat meer lugubere. Het werk kan dan geassocieerd worden met bijvoorbeeld een soort groeiende tumor of een investerend virus.

Ik was wel blij met het feit dat ik aan Joachim (uit het vierde jaar) alleen de uitleg had gegeven over de theorieën van Sartre die ik had toegepast op mijn eigen wijze. Hij zag precies in het werk wat ik ermee bedoeld had. Dit heeft ervoor gezorgd dat ik voor de zaaltekst overweeg om de theorie van Sartre uit te leggen, met een korte beschrijving van hoe ik deze zelf interpreteer. De wijze waarop het werk dan geïnterpreteerd wordt is dan vrij voor de toeschouwer: dat is wat ik wil.

Tijdens het bouwen kwam ik erachter dat het frame helemaal krom boog. Ik heb het meest stevige metaal gekozen dat ik kon vinden met deze diameter, dus hierdoor was ik lichtelijk verrast. Ik heb met Helmut gekeken naar een oplossing en we zijn op het idee gekomen om het frame voor een deel in het frame van het gebouw te plaatsen. Ik heb het uitgetest en ik ben van mening dat op deze manier het object juist mengt met het gebouw. Dit is niet het effect waar ik naar op zoek was maar wel een effect waar ik erg blij mee ben. Op deze manier is het een metafoor voor mijn verbinding met de grotere wereld eromheen. Daarnaast staat het gewoon mooi, vooral de lijnen werken op deze manier goed. Dit heb ik geprobeerd te vangen in enkele van de onderstaande foto's.

Ik wilde een kern in mijn frame: dit is waar al mijn 'banden' aan verbonden worden.

Ik heb bij bepaalde 'hubs' de knopen dikker gemaakt dan ze daadwerkelijk zouden zijn geweest met het aantal fietsbanden. Dit heb ik gedaan omdat ik een verschil wil tussen de knopen: sommige zijn belangrijker en meer aanwezig dan anderen.

Op schaal: dit is hoe groot een mens is naast het werk.

Storende factor: de kasten erachter, hier wil ik iets aan doen.

Tags:

Uitgelichte berichten
Recente berichten
Archief
Zoeken op tags
Volg ons
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square
  • Google+ Basic Square

IRIS SMIT

beeldend kunstenaar / illustrator / kunsteducator

  • Facebook - grijze cirkel
  • Instagram - grijze cirkel
  • LinkedIn - grijze cirkel